دانشگاه قم پژوهش در روش‌های آموزش 2981-1074 3 1 2025 02 04 From Confrontation to Combination: Analyzing Students' Narratives of In-Person and Virtual Instructions از تقابل تا ترکیب؛ تحلیل روایت دانشجویان از آموزش حضوری و مجازی 4 23 3380 10.22091/jrim.2025.11729.1151 FA نسیم عبداله زاده استادیار گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 0000-0002-3918-4105 Journal Article 2024 11 19 The increasing trend of using the Internet and social media has fundamentally changed education. Controversies about the advantages and disadvantages of using the Internet and social media and their impact on learning have become one of the most important topics in higher education. The present study, by using a definition of face-to-face and virtual instruction and the combination of these two networks - the theory of media convergence and the theory of the actor - has tried to contrast and combine these two types of instructions in the university. Using the method of narrative analysis - the narrative of students as the main beneficiaries and users - on the effectiveness and efficiency of both types of instructions styles at Farhangian University of Sanandaj and with a purposive and criterion-based preferential sampling - 18 people - this issue was analyzed. The results obtained from semi-structured interviews with Brown and Clark's six-step analysis and in the form of main themes - competition over the field of education, dehumanization of instruction, improving educational quality, Corona and the spread of virtual instruction and hybridization of education - showed that the narratives of the interviewees are different and sometimes contradictory, considering their experience of using social media in learning and teaching. They believe that there is a confrontation and competition between the two styles of in-person and virtual instruction in universities and with the spread of Corona, virtual instruction has gained superiority. In this regard, some interviewees stated that the increasing trend of virtual instruction and the use of virtual media have moved towards the dehumanization of education, and this has presented education with challenges. Therefore, most interviewees, emphasizing the combination and use of both educational styles, see the solution to overcome the challenges and problems of both methods in multimedia and hybridization of education. گسترش روزافزون استفاده از اینترنت و رسانه‌های اجتماعی، نظام آموزشی را دستخوش تحولات بنیادین کرده و مباحث گسترده‌ای را پیرامون مزایا، معایب و تأثیرات این فناوری‌ها بر فرایند یادگیری در آموزش عالی، پدید آورده است. پژوهش حاضر باهدف بررسی تقابل میان آموزش حضوری و مجازی و امکان تلفیق این دو شیوه، از بیان تعریفی آموزش حضوری، مجازی و ترکیب این دو، نظریه همگرایی رسانه‎ها و نظریه کنشگر_ شبکه، بهره گرفته است. این مطالعه با استفاده از روش تحلیل روایت، دیدگاه‌ها و تجربیات دانشجویان را به‌عنوان ذینفعان اصلی و کاربران این دو شیوه آموزشی مورد بررسی قرار داده است. نمونه این پژوهش شامل ۱۸ نفر از دانشجویان دانشگاه فرهنگیان شهر سنندج بود که به روش هدفمند و ملاک‌محور انتخاب شدند. نتایج به دست آمده از مصاحبه نیمه‌‌ساخت‌‌یافته با تحلیل شش مرحله‌‌ای براون و کلارک، پنج مضمون اصلی را آشکار کرد: «رقابت بر سر میدان آموزش»، «غیرانسانی‌شدن آموزش»، «ارتقای کیفیت‌بخشی آموزشی»، «شیوع کرونا و گسترش آموزش مجازی» و «ترکیبی‌شدن آموزش». این یافته‌ها نشان داد روایت دانشجویان که متأثر از تجربه آن‌ها در استفاده از رسانه‌های اجتماعی در یادگیری و آموزش است، متفاوت و گاها متناقض است. آنها بر این باورند که بین دو سبک آموزشی حضوری و مجازی در دانشگاه تقابل و رقابت وجود دارد و شیوع کرونا، به‌طور قابل‌توجهی به تقویت جایگاه آموزش مجازی کمک کرده است. در این راستا، برخی از مصاحبه‌‌شوندگان با بیان این که روند روزافزون آموزش مجازی و استفاده از رسانه‌‌های مجازی، جنبه‌های انسانی آموزش را تضعیف کرده و این امر آموزش را با چالش مواجه نموده است. لذا، غالب مصاحبه‌‌شوندگان با تاکید بر ترکیب و استفاده از هر دو سبک آموزشی، راه‌‌حل عبور از چالش‌‌ها و مشکلات هردو روش را در آموزشی ترکیبی و چندرسانه‌‌ای می‌‌دانند. https://jrim.qom.ac.ir/article_3380_041f045274c433de7f92ddd96d040b89.pdf

دانشگاه قم پژوهش در روش‌های آموزش 2981-1074 3 1 2025 02 14 Investigating the Relationship between Cyberspace Use, Social Anxiety, and Short-Term Memory Function in Senior High School Female Students in Shiraz بررسی رابطۀ میزان استفاده افراد از فضای مجازی با اضطراب اجتماعی و کارکرد حافظۀ کوتاه‌مدت در دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطۀ دوم شهر شیراز 24 38 3378 10.22091/jrim.2025.11382.1104 FA حجت افتخاری استادیار، گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 0000-0001-5295-1914 اکبر رضایی فرد استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. 0000-0000-0000-0000 حیدر اقابابا استادیار گروه زیست شناسی، دانشگاه ازاد اسلامی ارسنجان، ارسنجان، ایران 0000-0000-0000-0000 فاطمه زارع عمادی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ارسنجان، ایران 0000-0000-0000-0000 Journal Article 2024 09 25 The primary aim of this research was to investigate the relationship between the level of cyberspace use, social anxiety, and short-term memory function among senior high school female students in Shiraz. This study was applied in nature and descriptive, specifically correlational. The statistical population consisted of all senior high school female students in District 2 of Shiraz, comprising 4,219 individuals. Using Morgan’s table for sample size determination, 340 individuals were selected as the sample size; the sampling method was stratified random sampling. Data were collected using the Internet Addiction Questionnaire by Sadeghzadeh et al. (2018), the Social Anxiety Questionnaire by Connor et al. (2000), and the Weschler Memory Scale (1939).  Correlation and regression analyses were employed to test the hypotheses. The findings revealed a significant relationship between cyberspace use and social anxiety (r = 0.678; p < 0.0001). It was also found that internet use significantly affected various dimensions of social anxiety (fear, avoidance, and physiological distress) (p < 0.0001). Furthermore, a significant negative relationship was identified between cyberspace use and short-term memory (r = -0.510; p < 0.0001). Ultimately, excessive internet use among students was found to exacerbate social anxiety and diminish short-term memory performance. هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطۀ میزان استفاده افراد از فضای مجازی با اضطراب اجتماعی و کارکرد حافظۀ کوتاه‌مدت در دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطۀ دوم شهر شیراز بود. پژوهش حاضر، از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی و از نوع هم‌بستگی بوده است. جامعۀ آماری این پژوهش کلیه دانش‌آموزان دختر متوسطۀ دوم ناحیه 2 شهر شیراز به تعداد 4219 نفر بود. برای تعیین حجم نمونه از جدول مورگان استفاده شد و تعداد 340 نفر به‌عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شد. شیوۀ نمونه‌گیری به‌صورت طبقه‌ای تصادفی بود. برای گردآوری اطلاعات از  اعتیاد به فضای مجازی صادق زاده و همکاران (1397)، پرسش‌نامه اضطراب اجتماعی کانور و همکاران (2000)  و آزمون حافظه وکسلر (1939) استفاده گردید. به‌منظور آزمون فرضیه‌ها از آزمون‌های هم‌بستگی و رگرسیون بهره گرفته شد. این پژوهش نشان داد که میزان استفاده افراد از فضای مجازی با اضطراب اجتماعی (0.678=r؛ 0001/0>P) رابطۀ معناداری دارد. همچنین مشخص گردید که  میزان استفاده افراد از فضای مجازی بر ابعاد اضطراب اجتماعی (ترس، اجتناب و ناراحتی فیزیولوژیک) تأثیر معناداری دارد (0001/0>P). از سوی دیگر مشخص گردید که میزان استفاده افراد از فضای مجازی با حافظۀ کوتاه‌مدت (0.510-=r؛ 0001/0>P) رابطه منفی و معناداری دارد. و در نهایت مشخص گردید که میزان استفاده افراد از فضای مجازی بر ابعاد حافظۀ کوتاه‌مدت (حافظۀ منطقی و تکرار ارقام روبه‌جلو و معکوس) تأثیر معناداری دارد (0001/0>P). بر اساس یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که استفادۀ بیش‌ازحد دانش‌آموزان از فضای مجازی باعث تشدید اضطراب اجتماعی و کاهش عملکرد حافظۀ کوتاه‌مدت دانش‌آموزان می‌گردد. https://jrim.qom.ac.ir/article_3378_ea30abc951229c133ae642a37410ee41.pdf

دانشگاه قم پژوهش در روش‌های آموزش 2981-1074 3 1 2025 03 05 Presenting a Causal Model of Learning Styles Based on Media Literacy: The Mediating Role of Self-Regulation and Blended Education ارائه مدل عِلی سبک‌های یادگیری بر اساس سواد رسانه‌ای: نقش میانجی خودتنظیمی و آموزش‌های ترکیبی 39 56 3354 10.22091/jrim.2025.11842.1156 FA عابدین دارابی عمارتی استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0001-5877-6723 علی قادری کارشناسی ارشد، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0009-0006-5652-7727 Journal Article 2024 12 05 The media has caused relatively many changes in students' learning patterns, developed teaching and learning approaches, and improved students' learning styles. This study is an applied research in terms of purpose and descriptive correlation in terms of data collection method. The statistical population of the study consists of all male student-teachers studying in Kermanshah in the academic year 2023-2024, numbering 1250 people. Cochran's method was used to select the sample, so that by referring to Farhangian University, Payame Noor University, and Azad University, 294 people who were both students and teachers were identified and selected by random sampling method.  The research tools were the Philosophical Media Literacy Questionnaire (2014), the Yavuz Educational Technology Attitude Questionnaire (2005), the Kolb Learning Styles Questionnaire (2005), and the Pintrich & De Groot Self-Regulated Learning Strategies Questionnaire (1990). To analyze the data, Pearson correlation coefficient and structural equation modeling were used. Based on the findings, all direct and indirect effects of the variables were confirmed. In general, the causal model of learning styles is based on media literacy with the mediating role of self-regulation, and blended education fits with the empirical model. رسانه‌ها تغییرات نسبتاً زیادی در الگوی یادگیری دانشجویان خلق کرده‌اند و رویکردهای آموزشی و یادگیری را توسعه بخشیده و موجب بهبود سبک‌های یادگیری دانشجویان شده‌اند؛ لذا هدف این پژوهش ارائه مدل عِلی سبک‌های یادگیری بر اساس سواد رسانه‌ای با نقش میانجی خودتنظیمی و آموزش‌های ترکیبی در میان دانشجومعلمان پسر شهر کرمانشاه بود. این پژوهش به لحاظ هدف جزو پژوهش‌های کاربردی و ازلحاظ روش گردآوری ‌داده‌ها توصیفی از نوع هم‌بستگی بود . جامعة آماری پژوهش را کلیة دانشجومعلمان پسر مشغول‌به‌تحصیل شهر کرمانشاه در سال تحصیلی 1403-1402 به تعداد 1250 نفر تشکیل می‌دهد. برای انتخاب نمونه از روش کوکران استفاده شد، به این صورت که با مراجعه به دانشگاه فرهنگیان، دانشگاه پیام‌نور و دانشگاه آزاد به روش نمونه‌گیری تصادفی تعداد 294 نفر که هم دانشجو و هم معلم بودند شناسایی و انتخاب شدند. ابزارهای مورداستفاده در پژوهش، پرسش‌نامه سواد رسانه‌ای فلسفی (1393)، پرسش‌نامه نگرش نسبت به تکنولوژی آموزشی یاوز (2005)، پرسش‌نامه سبک‌های یادگیری کلب (2005)، پرسش‌نامه راهبردهای یادگیری خودتنظیمی پینتریچ و دی گروت (1990) بود. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها ضریب هم‌بستگی پیرسون و مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شد. براساس یافته‌های به‌دست‌آمده، تمامی اثرات مستقیم و غیرمستقیم متغیرها تأیید شدند. به‌طورکلی نتیجۀ‌گیری می‌شود مدل علی سبک‌های یادگیری بر اساس سواد رسانه‌ای با نقش میانجی خودتنظیمی و آموزش‌های ترکیبی با مدل تجربی برازش دارد. https://jrim.qom.ac.ir/article_3354_4481651074b2af5f5d898faa0f7dbc15.pdf

دانشگاه قم پژوهش در روش‌های آموزش 2981-1074 3 1 2025 03 05 Prediction of Academic Adjustment based on Self-Regulation Learning, Academic Self-Efficacy and Academic-Psychological Ability of High School Students پیش‌بینی سازگاری تحصیلی براساس یادگیری خودتنظیمی، خودکارآمدی تحصیلی و توانمندی تحصیلی-روانی دانش‌آموزان متوسطه 57 72 3353 10.22091/jrim.2025.11589.1124 FA حسن مختاری فاتح کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران. 0009-0008-3041-3371 رضا جعفری هرندی دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران. 0000-0001-6533-6275 Journal Article 2024 11 04 This research was conducted with the aim of predicting academic adjustment based on self-regulated learning, academic self-efficacy and academic-psychological ability. The descriptive research method is correlation one. The statistical population was 21,319 male students in the second year of high school in Qom in 2024. A sample of 380 students was selected from the mentioned community by a multi-stage cluster method to answer the questionnaires on academic adjustment by Baker and Seriak (1984), self-regulated learning by Bouffard et al. (1995), academic self-efficacy by Zazhakova et al (2005), and Shafiabadi et al.'s academic-psychological ability (2009). Data analysis was done using multiple regression analysis and SPSS 26 software. The findings showed that self-regulated learning, academic self-efficacy and academic-psychological ability can predict academic adjustment (p<0.05). According to the eta coefficients, self-regulated learning (21.5%), academic self-efficacy (9.9%), and academic-psychological ability (19.5%) predict the changes in academic adjustment. Therefore, in order to increase academic adjustment in students, it is necessary to focus on learning self-regulation, academic self-efficacy and academic-psychological ability. این پژوهش با هدف پیش‌بینی سازگاری تحصیلی براساس یادگیری خودتنظیمی، خودکارآمدی تحصیلی و توانمندی تحصیلی- روانی انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع هم‌بستگی است. جامعۀ آماری، دانش‌آموزان پسر دورۀ دوم متوسطه در شهر قم در سال تحصیلی 03-1402 و به‌تعداد 21319 نفر بودند. از جامعۀ مذکور براساس جدول کرجسی و مورگان نمونه‌ای 380 دانش‌آموز به روش خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند تا پرسش‌نامه‌های سازگاری تحصیلی بیکر و سریاک (1984)، یادگیری خودتنظیمی بوفارد و همکاران (1995)، خودکارآمدی تحصیلی زاژاکووا و همکاران (2005) و توانمندی تحصیلی- روانی شفیع‌آبادی و همکاران (1389) را تکمیل نمایند. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از طریق تحلیل رگرسیون خطی چندگانه و به کمک نرم‌افزار SPSS₂₆ انجام شد. یافته‌ها نشان داد که یادگیری خودتنظیمی، خودکارآمدی تحصیلی و توانمندی تحصیلی- روانی قابلیت پیش‌بینی سازگاری تحصیلی را دارند (05/0p<). براساس ضرایب اتا، یادگیری خودتنظیمی 5/21 درصد، خودکارآمدی تحصیلی 9/9 درصد و توانمندی تحصیلی - روانی 5/19 درصد از تغییرات سازگاری تحصیلی را پیش‌بینی می‌کنند. نتیجۀ پژوهش نشان داد، سازگاری تحصیلی از طریق یادگیری خودتنظیمی، خودکارآمدی تحصیلی و توانمندی تحصیلی- روانی قابل پیش‌بینی است. بنابراین به منظور افزایش سازگاری تحصیلی در دانش‌آموزان لازم است تا بر یادگیری خودتنظیمی، خودکارآمدی تحصیلی و توانمندی تحصیلی- روانی تمرکز نمود. https://jrim.qom.ac.ir/article_3353_bbf440b1575324985701447320d35ee6.pdf

دانشگاه قم پژوهش در روش‌های آموزش 2981-1074 3 1 2025 02 04 The Protective Role of Psychological Flexibility and Self-Direction with the Mediation of Mindfulness in Entrance Exam Students' Academic Burnout نقش محافظت‌کنندۀ انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و خود‌رهبری با میانجی‌گری ذهن‌آگاهی در فرسودگی تحصیلی دانش‌آموزان کنکوری 73 88 3379 10.22091/jrim.2025.11686.1141 FA مریم اسماعیلی دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، تبریز، ایران. 0009-0008-4982-0292 سید داود حسینی نسب استاد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، تبریز، ایران 0000-0003-0056-4191 مرضیه علیوندی وفا استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسالمی، واحد تبریز، تبریز، ا یران 0000-0003-1197-9598 Journal Article 2024 11 19 Students who take Entrance examination experience different challenges in their academic path in the Entrance examination year. One of the most important obstacles to their success is academic burnout. Based on this, the current research seeks to find a causal model of academic burnout based on psychological flexibility and self-direction with the mediation of mindfulness in entrance exam students. For this purpose, among the 805 entrance exam students of Malekan city, 264 people were selected according to Morgan’s table and with the proportional stratified random method, and completed  the academic burnout questionnaires of Moslesh (1981), psychological flexibility of Ben Itzhak, Bluevstein and Moore (2014), Self-leadership completed Houghton and Neck (2002) and mindfulness by Bauer et al. (2006). The obtained data were tested using with SMORT-PLS software and structural equation modeling with partial least squares (PLS). The results indicated the direct effect of psychological flexibility and self-direction on academic burnout, as well as their indirect effect through mindfulness on academic burnout. According to the obtained results, by increasing the level of psychological flexibility and self-direction of entrance exam students, it is possible to prevent them from suffering from academic burnout or reduce their level of academic burnout. دانش‌آموزان کنکوری، در مسیر تحصیلی خود در سال کنکور چالش‌های متفاوتی را تجربه می‌کنند. یکی از مهمترین موانع موفقیت آنها که ممکن است با آن مواجه شوند، فرسودگی تحصیلی می‌باشد. بر‌این‌اساس، پژوهش حاضر به دنبال مدل یابی علّی فرسودگی تحصیلی براساس انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و خودرهبری با میانجی‌گری ذهن‌آگاهی در دانش‌آموزان کنکوری می‌باشد. برای این منظور از بین 805 دانش‌آموز کنکوری شهرستان ملکان، 264 نفر باتوجه به جدول مورگان و با روش تصادفی‌ طبقه‌ای نسبتی انتخاب شدند و پرسش‌نامه‌های فرسودگی تحصیلی مسلش(1981)، انعطاف‌پذیری روان‌شناختی بن ایتژاک، بلووستین و مور(2014) ، خودرهبری هافتون و نک(2002) و ذهن‌آگاهی بائر و همکارانش(2006) را تکمیل کردند. داده‌های به‌دست‌آمده با نرم افزار SMORT-PLS و با روش مدل‌سازی معادلات ساختاری با کمترین مربعات جزئی (PLS) مورد آزمون قرار گرفت. نتایج به‌دست‌آمده حاکی از تأثیر مستقیم انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و خودرهبری بر فرسودگی تحصیلی و هم چنین تأثیر غیرمستقیم آنها از طریق ذهن‌آگاهی بر فرسودگی تحصیلی بود. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده می‌توان با افزایش میزان انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و خودرهبری دانش‌آموزان کنکوری از ابتلای آنها به فرسودگی تحصیلی جلوگیری کرد و یا از میزان فرسودگی تحصیلی آنها کاست. https://jrim.qom.ac.ir/article_3379_4e936bc475fb7225f52ade444205166d.pdf

دانشگاه قم پژوهش در روش‌های آموزش 2981-1074 3 1 2024 10 04 The Relationship between Locus of Control, Level of Education, Social Capital, Years of Service and Job Satisfaction of High School Teachers رابطۀ بین منبع کنترل، میزان تحصیلات، سرمایۀ اجتماعی، سنوات خدمت و رضایت شغلی معلمان دبیرستان 89 101 3099 10.22091/jrim.2024.10815.1072 FA طیبه مندعلی زاده آرانی گروه مدیریت آموزشی، علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم، ایران 0009-0005-4785-2838 علی اکبر خوش گفتارمقدم دانشیار،گروه مدیریت آموزشی، علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم، ایران. 0009-0005-5437-722X Journal Article 2024 05 31 Teachers can be the most influential individuals in society, and job satisfaction can impact their personal lives and improve their work quality. The aim of this research was to study the relationship between locus of control, education level, social capital, and years of service on job satisfaction. The research method was descriptive and correlational. The statistical population included 340 high school teachers from Aran and Bidgol County. The sample size was 85 (determined using G*power software). The sampling strategy used was simple random sampling. Standard questionnaires for social capital by Nahapiet and Ghoshal, locus of control by Rotter, and job satisfaction by Sator were used. To collect data, Cronbach's alpha for the questionnaires, obtained through a pilot study on 30 individuals, was as follows: social capital questionnaire, 0.944; locus of control questionnaire, 0.846; and job satisfaction questionnaire, 0.885. The results of the one-sample t-test showed that the average internal locus of control was 12.44, higher than the cutoff score of 9, indicating an external locus of control among teachers. Additionally, the levels of social capital and job satisfaction were above the cutoff score of 3, indicating favorable conditions for social capital and job satisfaction among teachers. The findings revealed that only social capital significantly affected job satisfaction, explaining 24.4% of the variations in job satisfaction in the model. Consequently, teachers with strong social connections in their professional communities experience higher levels of job satisfaction due to increased support, collaboration, and shared resources. معلمان می‌توانند تأثیرگذارترین افراد جامعه باشند و رضایت شغلی می‌تواند در زندگی شخصی آنها تأثیرگذار بوده و کیفیت کاری‌شان را بالا ببرد. هدف این پژوهش مطالعۀ رابطۀ بین منبع کنترل، میزان تحصیلات، سرمایۀ اجتماعی و سنوات خدمت  بر رضایت شغلی بوده است. روش تحقیق توصیفی و از نوع  هم‌بستگی بود. جامعۀ آماری تحقیق، 340 نفر از معلمان دبیرستان شهرستان آران و بیدگل بود. نمونۀ آماری بر اساس نرم‌افزار G*power 85 نفر در نظر گرفته شد. استراتژی نمونه‌گیری به‌صورت تصادفی ساده بود. پرسش‌نامه استاندارد سرمایۀ اجتماعی ناهاپیت و گوشال، پرسش‌نامه منبع کنترل راتر و پرسش‌نامه رضایت شغلی ساتور استفاده شد. به‌منظور جمع‌آوری داده‌ها آلفای کرونباخ پرسش‌نامه‌ها که به روش مطالعه آزمایشی، روی 30 نفر اجرا شد به‌این‌ترتیب به دست آمد: پرسش‌نامه استاندارد سرمایۀ اجتماعی 944/0، پرسش‌نامه منبع کنترل 846/0 پرسش‌نامه رضایت شغلی 885/0. نتایج آزمون تی تک‌متغیره نشان داد که میانگین منبع کنترل درونی 44/12 بوده است که از عدد 9 نقطه برش پرسش‌نامه، بالاتر بوده که نشان‌دهندۀ منبع کنترل بیرونی معلمان در مدارس بود.  همچنین میزان سرمایۀ اجتماعی و رضایت شغلی،  بیشتر از نقطۀ برش 3 در پرسش‌نامه بوده که نشان‌دهندۀ وضعیت مطلوب سرمایۀ اجتماعی و میزان رضایت شغلی در بین معلمان بوده است. یافته‌های تحقیق نشان داد که تنها سرمایۀ اجتماعی بر متغیر رضایت شغلی اثرگذار بوده و 4/24 درصد از تغییرات رضایت شغلی توسط سرمایۀ اجتماعی در مدل توجیه می‌شود. در نتیجه معلمانی که دارای ارتباطات اجتماعی قوی در جوامع حرفه‌ای خود هستند  به دلیل افزایش حمایت، همکاری و منابع مشترک، سطوح بالاتری از رضایت شغلی را تجربه می‌کنند. https://jrim.qom.ac.ir/article_3099_bc2ca89f619778493bd335e9e461fb09.pdf