نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسنده
استادیار گروه آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
چکیده
تازه های تحقیق
نتایج این پژوهش نشان میدهد ادغام موفقیتآمیز چتجیپیتی در آموزش زبان انگلیسی نیازمند رویکردی نظاممند و چندبعدی است. بر اساس این الگو، پذیرش چتجیپیتی توسط مدرسان تابعی از دو عامل کلیدی سودمندی ادراک شده و سهولت استفاده ادراک شده است. علیرغم پتانسیلهای تحولآفرین چتجیپیتی در افزایش تعامل، شخصیسازی یادگیری، بهینهسازی زمان آموزشی، و دسترسی گسترده به منابع آموزشی، یافتهها نشان میدهد چالشهای متعددی در زمینه پذیرش واقعی این فناوری وجود دارد. در بعد انسانی، عواملی مانند مقاومت در برابر تغییر و سواد دیجیتالی ناکافی، سودمندی ادراک شده را کاهش میدهد، در حالی که مسائل فنی پیچیده بر سهولت استفاده ادراک شده تأثیر منفی میگذارد. در بعد فناورانه، مسائل مربوط به صحت و دقت محتوای تولید شده و عدم تناسب فرهنگی، به طور مستقیم بر باور کاربران درباره سودمندی این چتبات تأثیر میگذارد. در بعد ساختاری، فقدان سیاستها و چهارچوبهای نظارتی شفاف و زیرساختهای پشتیبان، بر هر دو مؤلفه سودمندی و سهولت استفاده ادراک شده تأثیر منفی دارد. نکته امیدبخش آنکه، راهکارهای عملیاتی پیشنهادی شرکتکنندگان، مستقیماً بر بهبود این دو مؤلفه کلیدی در الگوی دیویس متمرکز است. آموزش مدرسان و توسعه پلتفرمهای بومی، سودمندی ادراک شده را افزایش میدهد، در حالی که تدوین استانداردهای نظارتی و ایجاد رابطهای کاربری ساده، به بهبود سهولت استفاده ادراک شده کمک میکند. با درنظرگرفتن چهارچوب الگوی پذیرش فناوری دیویس، میتوان نتیجه گرفت که موفقیت چتجیپیتی در گرو توجه همزمان به بهبود سودمندی ادراک شده (از طریق بومیسازی محتوا و توانمندسازی مدرسان) و سهولت استفاده ادراک شده (از طریق توسعه رابطهای کاربرپسند و پشتیبانی فنی) است. این رویکرد دووجهی، شرط لازم برای تبدیل چتجیپیتی از یک ابزار فناورانه به یک شریک تحولآفرین در اکوسیستم آموزشی ایران خواهد بود.
کلیدواژهها
عنوان مقاله [English]
نویسنده [English]
The use of artificial intelligence in language education is rapidly accelerating, introducing transformative innovations that are profoundly enriching and personalizing the learning experience. Through tools like adaptive intelligent systems and conversational chatbots, this technology is not only democratizing access to educational content but also facilitating interactive learning customized to the individual needs of each language learner. This qualitative study examines the role of ChatGPT, as one of the most advanced AI tools, in reshaping the English language classrooms. Using a purposive sampling method, the research engaged 15 upper-secondary English teachers from Semnan province, Iran. Data were gathered via semi-structured interviews and direct classroom observations, then analyzed using thematic analysis. To ensure validity, the study employed peer review, member check, and data triangulation. The findings indicate that the integration of ChatGPT fosters positive change in four key domains: enhanced student interaction and participation, personalized learning processes, optimized instructional time, and expanded access to resources. Nonetheless, several challenges were identified, including instructors’ insufficient digital literacy, an over-reliance on ChatGPT by both teachers and students, concerns regarding the accuracy of AI-generated content, infrastructural and support limitations, and a lack of clear regulatory policies and frameworks. In response to these challenges, participants proposed solutions centered on three primary strategies: establishing regulatory guidelines, empowering educators through training, and implementing effective techno-pedagogical methods. The study concludes that while ChatGPT holds immense potential to redefine the language learning ecosystem, its successful integration hinges on empowering teachers, developing innovative pedagogical strategies, and maintaining a balanced, critical perspective on its capabilities
کلیدواژهها [English]
)